پس از موفقیت مجدد دانش آموزان سرود هنرستان فردوسی و راهیابی آنان به
مرحله استانی ، در نشستی صمیمی و دوستانه که با مدیر آموزشگاه داشتم ، دیدگاههای ایشان را در مورد فعالیتهای هنری جویا شدم:
س - ضمن تبریک نسبت به راهیابی دانش آموزان سرود هنرستان به مرحله استانی ، بعنوان
اولین سوال بیان بفرمایید که ، فعالیت های هنری ، نمایشی و موسیقی ،
چه جایگاهی در نظام آموزشی می تواند داشته
باشد؟
عمیقاً باور دارم و حس
می کنم حمایت از نمایش های دانش آموزی وکارهای هنری ، یعنی رشد همه جانبه آموزش و
پرورش. و این رشد باید از خانواده آموزش و پرورش و آموزشگاه صورت بگیرد.
البته نمایش کارهای
هنری با کیفیت ، سطح آگاهی ، معلومات و تفکر دانش آموزان را بالا برده ، سلیقه و روحیات او را متعالی می کند . ما
از زمان اجرای نمایش های گروهی و انجام فعالیتهای هنری در هنرستان این رشد اخلاقی
و رفتاری را در رفتار و منش دانش آموزان مشاهده کرده ایم.
س - انجام فعالیت های هنری در هنرستانهای کار و دانش یا فنی حرفه ای چطور ؟
اینگونه فعالیت ها چه ضرورتی را ایجاب کند؟
هنر در ذات خود پیوندی نا گسستنی با احساس ، کار و اخلاقیات
دارد و پرورش این حس قانون گرایی ، نقادی ، تفکر ، اخلاق و رفتار دانش آموز را
متعالی و رو به رشد می کند .
از آنجا که هنرستان های
فنی حرفه ای و کارو دانش بنا به ضرورت کاری و درسی درگیر کارهای سخت صنعتی می باشند ، خشونت و سختی در ذات و وجودش نهفته
است.انجام فعالیتهای هنری در کنار کارهای
صنعتی ، روحیه ی دانش آموز را تلطیف نموده
و ادامه روند آموزشی را برای آنان سهل و باور پذیرتر می کند.
س- بعنوان آخرین سوال آیا انجام فعالیتهای هنری می تواند نقشی در جامعه پذیری
دانش آموزان و تمرینی برای ورود آنان به اجتماع باشد؟
یقینا همین طور است. با
هنرهای نمایشی ، موسیقی و کلیه فعالیتهای هنری روحیه ی مشارکت جمعی را گسترش می
دهیم و راهی باز می کنیم تا دانش آموزان با هم ارتباط برقرار کنند و از تنهایی
فردی خودشان بیرون بیایند و راه گفتگو و
تعامل با دیگران را تمرین کنند.